موافقت‌نامه مادرید راجع به ثبت بین‌المللی علایم

کشورهای عضو اتحادیه همگی مایل‌اند آثار ادبی و هنری - تا جائی که ممکن است‌- به‌شکلی یکنواخت و موثر مورد حمایت و پشتیبانی قرار گیرند.
قبول نتایج مهم کنفرانس تجدید نظر که در سال ۱۹۶۷ در استکهلم برگزار گردید. توافق برای تجدید‌نظر در مورد «آثار» مصوب در کنفرانس استکهلم‌، در عین حال پذیرش عدم ایجاد تغییر در بندهای یک تا ۲۰ و ۲۲ الی ۲۶ آن
نتیجتا، نمایندگان تام‌الاختیار امضاء کننده بیانیه‌، تمام امکانات و توانائی خود را برای تنظیم و صدور آن به‌شکل زیر به‌کار گرفتند.

ماده ۱- (تاسیس اتحادیه‌ای ویژه‌، تشکیل پرونده برای ثبت علائم در دفتر بین‌المللی‌، تعریف کشور مبدأ)
    ۱- کشورهائی که این موافقت‌نامه نسبت به آن‌ها اعمال می‌شود اتحادیه‌ای ویژه برای ثبت بین‌المللی علائم تشکیل می‌دهند.
    ۲- اتباع هر کشور متعاهد می‌توانند در تمام کشورهای دیگر طرف این موافقت‌نامه حمایت از علائم قابل استفاده برای کالا‌ها و خدمات خود را که در کشور مبدأ به‌ثبت رسیده‌اند تضمین کنند و این کار را با تشکیل پرونده برای ثبت علائم مزبور در دفتر بین‌المللی مالکیت معنوی (که از این پس‌ «دفتر بین المللی» ‌خوانده می‌شود‌) مذکور در کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی (‌که از این پس سازمان خوانده می‌شود‌) از طریق اداره مربوط در کشور مبدأ مذکور انجام دهند.
    ۳- کشوری در اتحادیه به‌ویژه به‌عنوان کشور مبدأ شناخته می‌شود که متقاضی در آنجا دارای مقر واقعی و موثر صنعتی و تجاری باشد‌، اگر وی دارای چنان مقری در یک کشور عضو اتحادیه ویژه نباشد‌، کشوری از اتحادیه که اقامتگاه وی در آنجا قرار دارد کشور مبدأ خواهد بود‌، اگر وی فاقد اقامتگاه در کشورهای عضو اتحادیه ویژه بوده ولی تبعه یکی از کشورهای عضو اتحادیه باشد، کشور متبوع وی کشور مبدأ خواهد بود.
ماده ۲- (ارجاع به‌ماده ۳ کنوانسیون پاریس‌ «رفتار با گروه‌های معینی از اشخاص‌، مشابه رفتاری که نسبت به اتباع کشورهای عضو اتحادیه اتخاذ می‌شود»).
در مورد اتباع کشورهایی که به این موافقت‌نامه ملحق نشده‌اند و در قلمرو اتحادیه ویژه که توسط موافقت‌نامه مذکور ایجاد شده است واجد شرایط مقرر در ماده ۳ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی هستند،‌‌ همان رفتار معمولی در مورد اتباع کشورهای متعاهد اتخاذ خواهد شد.
ماده ۳- (مفاد تقاضانامه برای ثبت بین‌المللی)
    ۱- هرگاه برای ثبت بین‌المللی باید در فرمی که آئین‌نامه تعیین می‌کند ارائه شود. اداره کشور مبدأ علامت‌، مطابقت مشخصاتی که در چنین تقاضانامه‌ای وارد می‌شود با مشخصات موجود در دفتر ثبت‌ملی را گواهی و همچنین تاریخ‌ها و شماره‌های تشکیل پرونده و ثبت علامت در کشور مبدأ و نیز تاریخ تقاضانامه برای ثبت بین‌المللی را ذکر خواهد کرد.
    ۲- متقاضی باید کالا‌ها یا خدماتی را که برای آن‌ها حمایت از علامت درخواست شده است و نیز در صورت امکان‌، طبقه یا طبقات مربوط را بر حسب طبقه‌بندی موافقت‌نامه نیس راجع به طبقه‌بندی بین‌المللی کالا‌ها و خدمات به‌منظور ثبت علائم‌، قید کند. اگر متقاضی چنین مشخصاتی را قید نکند. دفتر بین‌المللی‌، کالا‌ها یا خدمات را در طبقات مناسب طبقه‌بندی مذکور طبقه‌بندی خواهد کرد. دفتر بین‌المللی، طبقات اعلام شده از سوی متقاضی را با همکاری اداره ملی کنترل خواهد کرد. در صورت بروز اختلاف بین اداره ملی و دفتر بین المللی‌، نظر دفتر بین‌المللی ارجحیت خواهد شد.
    ۳- اگر متقاضی رنگ را به‌عنوان صفت مشخصه علامت خود درخواست نماید از او درخواست خواهد شد که:
الف- مراتب را قید کرده و اطلاعیه‌ای که در آن رنگ یا ترکیب رنگ‌های مورد درخواست مشخص شده است به تقاضانامه خود منضم نماید.
ب- به‌تقاضانامه خود نسخه‌های رنگی از علامت مذکور را ضمیمه کند تا به‌اطلاعیه‌هایی که از سوی دفتر بین المللی داده می‌-شود پیوست گردد. تعداد نسخه‌های مزبور در آئین‌نامه تعیین خواهد شد.
    ۴- دفتر بین‌المللی علائمی را که برای آن‌ها طبق ماده ۱ تشکیل پرونده داده شده است بلا فاصله به‌ثبت خواهد رساند. ثبت مزبور دارای‌‌ همان تاریخ تقاضانامه برای ثبت بین‌المللی در کشور مبدأ خواهد بود‌، مشروط بر اینکه دفتر بین‌المللی طی مدت دو ماه پس از این تاریخ تقاضانامه را دریافت کرده باشد. اگر تقاضانامه در مدت مزبور دریافت نشده باشد دفتر بین‌المللی تاریخی را برای ثبت منظور خواهد کرد که در آن تاریخ تقاضانامه را دریافت کرده است. دفتر بین‌المللی بدون تاخیر مراتب ثبت را به‌اطلاع ادارات ذینفع خواهد رساند. علائم ثبت شده در نشریه‌ای ادواری که دفتر بین‌المللی منتشر می‌کند به‌چاپ خوادهد رسید‌. چاپ علائم بر مبنائی خواهد بود که در تقاضانامه ثبت درج می‌شود. در مورد علائم دارای عنصر تصویری یا دارای یک فرم خاص مکتوب‌، ارائه یا عدم ارائه یک متن چاپی از سوی متقاضی در آئین‌نامه تعیین خواهد شد
    ۵- به‌منظور مطلع کردن عموم در کشورهای متعاهد از علائم ثبت شده‌، هر اداره به‌نسبت تعداد واحدهای مذکور در جزء الف بند ۴ ماده ۱۶ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی تعدادی از نسخه‌های نشریه پیش گفته را به‌طور رایگان و تعدادی را همراه با تخفیف‌، تحت شرایطی که در آئین‌نامه مشخص می‌شود از دفتر بین‌المللی دریافت خواهد کرد‌. اطلاعیه عمومی مزبور در تمام کشورهای متعاهد کفایت می‌کند و هیچ اطلاعیه عمومی دیگری را نمی‌توان از متقاضی درخواست کرد.
ماده ۳ مکرر- (محدودیت مربوط به‌قلمرو حمایت)
    ۱- هر کشور متعاهد می‌تواند در هر زمانی کتباً به مدیرکل سازمان‌ (‌که از این پس مدیر‌کل خوانده می‌ شود) اطلاع دهد که حمایت ناشی از ثبت بین‌المللی فقط هنگامی به آن کشور گسترش خواهد یافت که مالک علامت صراحتاً چنین درخواستی را به‌عمل آورد.
۲- این اطلاعیه تا شش ماه پس از تاریخ اعلام مطلب مزبور از سوی مدیر‌کل به‌سایر کشورهای متعاهد نافذ نخواهد بود.
ماده ۳ ثالث – (د‌رخواست برای گسترش قلمرو حمایت)
    ۱- هر درخواستی برای گسترش حمایت ناشی از ثبت بین‌المللی به کشوری که از حق مذکور در ماده (۳ مکرر) بهره‌مند شده است باید به طور خاص در تقاضانامه اشاره شده در بند ۱ ماده ۳ ذکر شود.
‌۲- ‌هر درخواستی برای گسترش قلمرو حمایت پس از ثبت بین‌المللی باید از طریق اداره کشور مبدأ در فرم تعیین شده در آئین‌نامه ارائه شود. دفتر بین‌المللی درخواست مزبور را بلافاصله ثبت خواهد کرد و مراتب را بدون تاخیر به‌اداره یا ادارات ذینفع اطلاع خواهد داد. درخواست مزبور باید در نشریه ادواری که دفتر ثبت بین‌المللی منتشر می‌کند چاپ گردد. این گسترش قلمرو از تاریخی نافذ خواهد بود که در دفتر ثبت بین‌المللی به‌ثبت رسیده است‌، اعتبار مزبور همراه با انقضای ثبت بین‌المللی علامتی که به آن مرتبط است خاتمه خواهد یافت.
ماده ۴- (آثار ثبت بین‌المللی)
۱-‌از تاریخ ثبتی که طبق مقررات ماده ۳ و ماده ۳ ثالث در دفتر بین‌المللی انجام می‌شود، حمایت از علامت در هر یک از کشورهای متعاهد ذی‌مدخل به‌ه‌مان نحوی خواهد بود که در صورت ثبت علامت مزبور به‌طور مستقیم در آن کشور‌، وجود می‌-داشت. ذکر طبقات کالا‌ها یا خدمات مذکور در ماده ۳ تعهدی برای کشورهای متعاهد در مورد تعیین محدوده حمایت از علامت به-وجود نخواهد آورد.
۲-‌هر علامت مشمول ثبت بین‌المللی از حق تقدم مقرر در ماده ۴ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی برخوردار خواهد بود‌، بدون اینکه نیازی به‌رعایت تشریفات مقرر در جزء «د» آن ماده باشد.
ماده ۴ مکرر- (جانشینی ثبت بین‌المللی به‌جای ثبت‌های ملی قبلی)
۱-هنگامی که علامت قبلاً ثبت شده در یک یا چند کشور متعاهد‌، متعاقباً توسط دفتر بین‌المللی به‌نام‌‌ همان مالک یا قائم‌مقام او از نظر مالکیت به‌ثبت می‌رسد، چنین تلقی می‌شود که ثبت بین‌المللی جانشین ثبت‌های ملی قبلی شده است‌، بدون این‌که هیچ‌گونه لطمه‌ای به‌حقوقی که به‌دلیل ثبت‌های قبلی کسب شده‌اند وارد شود.
۲-‌به‌مجرد درخواست‌، اداره ملی ملزم خواهد بود که ثبت بین‌المللی را در دفا‌تر ثبتی خود قید کند.
ماده ۵- (درخواست حمایت از سوی ادارت)
۱-‌در کشورهایی که قانون اجازه می‌دهد‌، اداراتی که دفتر بین‌المللی آن‌ها را از ثبت علامت یا درخواست گسترش حمایت طبق ماده (۳ ثالث) مطلع می‌کند از این حقوق برخوردار خواهند بود اعلام کنند که در قلمرو آن‌ها نمی‌توان حمایت مورد‌نظر را به‌علامت مزبور اعطاء کرد. رد درخواست حمایت از مالکیت صنعتی‌، در مورد علامتی اعمال می‌شود که برای ثبت‌ملی آن تشکیل پرونده داده شده است. با وجود این‌، درخواست حمایت را نمی‌توان کلاً یا حتی جزئاً فقط به این دلیل رد کرد که قانون ملی ثبت را جز در مورد تعداد محدودی از طبقات یا برای تعداد محدودی از کالا‌ها یا خدمات‌، اجازه نمی‌دهد.
۲-‌اداراتی که مایل به اعمال حق مذکور هستند باید یادداشتی در مورد رد درخواست حمایت به‌دفتر بین‌المللی بدهند. این یادداشت باید ضمن بیان کلیه دلائل، ظرف مدت مقرر در قانون داخلی و حداکثر قبل از انقضای یک‌سال از تاریخ ثبت بین‌المللی علامت یا درخواست گسترش حمایت طبق ماده (۳ ثالث) ارسال شود.
۳-‌دفتر بین‌المللی بدون تاخیر نسخه‌ای از یادداشت رد درخواست حمایت را که بهترتیب مذکور اطلاع داده شده است برای اداره کشور مبدأ و برای مالک علامت‌، یا نماینده او ‌ (‌درصورتی که اداره مذکور نماینده‌ای به‌دفتر بین المللی معرفی کرده باشد) ارسال خواهد کرد. طرف ذینفع از‌‌ همان طرق جبرانی برخوردار خواهد بود که اگر علامت مورد‌نظر را به‌طور مستقیم در کشوری که درخواست حمایت را رد کرده است‌، به‌ثبت می‌رساند‌، وجود می‌داشت.
۴-دفتر بین‌المللی دلایل رد درخواست حمایت برای یک علامت را به‌اطلاع هر طرف ذینفع متقاضی خواهد رساند.
۵-‌اداراتی که ظرف حداکثر یک سال مذکور‌، هرگونه تصمیم موقت یا نهائی در مورد رد درخواست حمایت را در خصوص ثبت ثبت یک علامت یا گسترش حمایت به‌دفتر بین‌المللی اطلاع نداده باشند، مزایای ناشی از حق مقرر در بند ۱ این ماده در خصوص علامت مورد نظر را از دست خواهند داد.
۶-‌مراجع ذ‌یصلاح نمی‌توانند یک علامت بین‌المللی را بی‌اعتبار اعلام کنند مگر اینکه قبلاً مراتب در زمان مناسب به‌اطلاع مالک علامت برسد و به او فرصتی برای دفاع از حقوقش داده شود. رد اعتبار به‌دفتر بین‌المللی اطلاع داده خواهد شد.
ماده ۵ مکرر- (مدارک کتبی در مورد قانونی بودن استفاده از برخی عناصر علامت)
مدارک کتبی در مورد قانونی بودن استفاده از برخی عناصر گنجانده شده در یک علامت‌، مانند نشان‌های نجابت خانوادگی، تمثال-‌ها، امتیازات‌افتخاری، ‌ القاب‌، اسامی‌تجاری، اسامی اشخاصی غیر از اسم متقاضی، یا دیگر عناوین مشابه که ممکن است ادارات کشورهای متعاهد درخواست کنند، از هرگونه تسجیل یا تصدیق‌، جز در مواردی که از سوی اداره کشور مبدأ انجام می‌شوند معاف خواهند بود.
 ماده ۵ ثالث - (رونوشت‌های مطالب ثبت شده در دفتر بین‌المللی جستجوهائی برای موارد قابل پیش‌بینی‌، خلاصه‌هائی از دفتر ثبت بین‌المللی)
۱ - دفتر بین‌المللی در صورت پرداخت وجهی که طبق آئین‌نامه تعیین می‌شود رونوشتی از مطالب ثبت شده در دفتر ثبت راجع یک علامت مشخص را برای هر شخص درخواست کننده‌ای صادر خواهد کرد.
۲- دفتر بین‌المللی در صورت پرداخت هزینه‌، همچنین می‌تواند جستجوهائی را در بین علائم بین‌المللی برای موارد قابل پیش‌بینی انجام دهد.
۳ – خلاصه‌هائی از دفتر ثبت بین‌المللی که به‌منظور ارائه به‌یکی از کشورهای متعاهد درخواست می‌شوند‌، از هر گونه تسجیلی معاف خواهند بود.
ماده ۶ - (مدت اعتبار ثبت بین‌المللی، استقلال ثبت بین‌المللی، خاتمه یافتن حمایت در کشور مبدأ)
۱ - ثبت علامت در دفتر بین‌المللی برای مدت بیست سال معتبر است و امکان تجدید ثبت طبق شرایط مقرر در ماده ۷ وجود دارد.
۲- به‌محض انقضای یک دوره پنج‌ساله از تاریخ ثبت بین‌المللی‌، ثبت مزبور از ثبت علامت ملی که قبلاً در کشور مبدأ انجام شده‌، با رعایت مقررات آتی، مستقل می‌گردد.
۳ - حمایت ناشی از ثبت بین‌المللی‌، اعم از اینکه موضوع انتقال واقع یا نشده باشد‌، در صورتی کلاً یا جزئًا قابل استناد نخواهد بود که ظرف پنج سال پس از تاریخ ثبت بین‌المللی، علامت ملی که قبلا در کشور مبدأ طبق ماده ۱ به‌ثبت رسیده است‌، دیگر جزئاً یا کلاً از حمایت قانونی در آن کشور بهره‌مند نباشد. این مقررات حاضر همچنین در موردی اعمال خواهد شد که حمایت قانونی متعاقباً به‌خاطر اقدامی که آغاز آن قبل از انقضای مدت پنج ساله بوده است، متوقف شده باشد.
۴ - در مورد ابطال ثبت به‌صورت اختیاری یا به‌عبارت سمت یا مقام‌، اداره کشور مبدأ ابطال ثبت علامت در دفتر بین‌المللی را درخواست می‌کند و دفتر بین‌المللی این ابطال را انجام خواهد داد. در صورت اقدام قضائی‌، اداره مذکور به‌اعتبار سمت یا مقام یا به‌درخواست خواهان‌، رونوشتی از شکایت یا هر مدرک کتبی مبنی بر آغاز دعوا و نیز تصمیم نهائی دادگاه را برای دفتر بین-المللی خواهد فرستاد. دفتر بین‌المللی موضوع را در دفتر ثبت بین المللی وارد خواهد کرد.
ماده ۷- (تجدید ثبت بین‌المللی)
۱ - هر ثبتی را می‌توان برای مدت بیست سال پس از انقضای مدت پیشین تجدید کرد. این کار را با پرداخت فقط هزینه اصلی و در موارد ضروری پرداخت هزینه‌های تبعی و تکمیلی مقرر در بند ۲ ماده ۸ انجام می‌شود.
۲ - تجدید ثبت نمی‌تواند شامل هیچ‌گونه تغییری در ثبت پیشین به صورت آخرین شکل آن باشد.
۳ - اولین تجدیدی که طبق مقررات سند نیس مورخ ۲۵ خرداد ۱۳۳۶‌ (۱۵ ژوئن ۱۹۵۷‌) یا این سند انجام می‌شود‌، شامل ذکر طبقات طبقه‌بندی بین‌المللی که ثبت به آن مربوط است‌، می‌گردد.
 ۴ - شش ماه قبل از انقضای دوره حمایت‌، دفتر بین‌المللی با ارسال یادداشتی غیر رسمی برای مالک علامت و نماینده او، تاریخ دقیق انقضاء را یادآوری خواهد کرد.
۵ - در صورت پرداخت هزینه اضافی تعیین شده در آئین‌نامه‌، اجاره استفاده از یک مهلت شش ماهه برای تجدید ثبت بین‌المللی اعطاء خواهد شد.
ماده ۸- (هزینه ملی، هزینه بین‌المللی، تقسیم وصولی‌های اضافی، هزینه‌های تبعی و هزینه‌های تکمیلی)
۱-اداره کشور مبدأ به صلاحدید خود می‌تواند هزینه‌ای ملی را که باید از مالک علامت به‌خاطر درخواست ثبت بین‌المللی یا تجدید آن مطالبه کند، تعیین کرده و به‌نفع خود از وی وصول نماید.
۲ - ثبت علامت در دفتر بین‌المللی موکول به‌پیش‌پرداخت هزینه‌ای بین‌المللی شامل موارد زیر خواهد بود:
الف- هزینه اصلی
ب- هزینه تبعی برای هر طبقه از طبقه‌بندی بین‌المللی‌، بیش از سه طبقه‌، که کالا‌ها یا خدمات موضوع علامت در آن طبقات جای می‌گیرند.
ج- هزینه تکمیلی برای هر درخواست گسترش حمایت طبق ماده (۳ ثالث)
با وجود این‌، هزینه تبعی مذکور در جزء ب بند ۲ می‌تواند بدون وارد کردن هیچ‌گونه خدشه‌ای به‌تاریخ ثبت‌، ظرف مدت تعیین شده در آئین‌نامه پرداخت گردد‌، مشروط بر اینکه دفتر بین‌المللی تعداد طبقات کالا‌ها یا خدمات را به‌طور قطعی تعیین کرده یا مورد بحث قرار داده باشد. اگر به‌محض تقاضای دوره مذکور‌، هزینه تبعی پرداخت نشده یا متقاضی فهرست کالا‌ها یا خدمات را به‌میزان مورد نظر کاهش نداده باشد چنین تلقی خواهد شد که از پیگیری درخواست ثبت بین‌المللی انصراف حاصل شده است.
۴ - دفتر بین‌المللی درآمدهای سالانه از محل وصولی‌های گوناگون ناشی از ثبت بین‌المللی ف به استثنای موارد مقرر در جزء‌های ب و ج بند ۲، را پس از کسر مخارج و هزینه‌های ضروری برای اجرای سند مذکور‌، به‌طور مساوی میان کشورهای طرف این سند تقسیم خواهد کرد. اگر در زمانی که این سند لازم‌الاجرا می‌شود‌، کشوری هنوز آن را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده باشد‌، تا تاریخی که تصویب یا الحاق کشور اعتبار می‌یابد‌، آن کشور استحقاق سهیم شدن در وصولی‌های اضافی محاسبه شده بر مبنای سند مقدمی را خواهد داشت که نسبت به آن کشور اعمال می‌شد.
۵ - مبالغ حاصل از هزینه‌ای تبعی مقرر در جزء ب بند ۲ در پایان هر سال بین کشورهای طرف این سند یا سند نیس مصوب ۲۵ خرداد ۱۳۳۶ (۱۵ ژوئن ۱۹۵۷‌) تقسیم خواهد شد. این تقسیم به نسبت تعداد علائمی خواهد بود که در هریک از کشورهای مزبور برای حمایت از آن‌ها طی سال مورد‌نظر تقاضانامه داده شده است در مورد کشورهائی که در آنجا بررسی مقدماتی صورت می‌گیرد‌، تعداد فوق ضرب در عدد ثابتی می‌گردد که در آئین نامه تعیین خواهد شد‌. اگر در زمانی که این سند لازم‌الاجرا می‌شود‌، کشوری هنوز این سند را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده باشد‌، تا تاریخی که تصویب یا الحاق کشور مزبور اعتبار می‌یابد‌، آن کشور استحقاق سهیم شدن در مبالغ محاسبه شده بر مبنای سند نیس را خواهد داشت.
۶- مبالغ حاصل از هزینه‌های تکمیلی مقرر در جزء ج بند ۲‌، طبق الزامات بند ۵ میان کشورهای بهره‌مند از حق مذکور در ماده‌ (۳ مکرر) تقسیم خواهد شد. اگر در زمانی که این سند لازم‌الاجرا می‌شود کشوری هنوز آن را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده باشد‌، تا تاریخی که تصویب یا الحاق کشور مزبور اعتبار می‌یابد‌، کشور مزبور استحقاق سهیم شدن در مبالغ محاسبه شده بر مبنای سند نیس را خواهد داشت.
ماده ۸ مکرر- (صرف نظر کردن از حق حمایت در یک یا چند کشور) شخصی که ثبت بین‌المللی به نام او انجام شده است همواره می‌تواند با تنظیم اعلامیه‌ای خطاب به اداره کشور خود‌، برای ارسال به‌دفتر بین‌المللی‌، از حق حمایت خود در یک یا چند کشور متعاهد صرف نظر کند. دفتر بین‌المللی مراتب را به اطلاع کشورهائی که از حق حمایت در مورد آن‌ها صرف نظر شده است، خواهد رسانید. صرف نظر کردن از این حق مشمول هیچ هزینه‌ای نخواهد بود.
ماده ۹- (تغییرات در دفا‌تر ثبت‌ملی که موثر بر ثبت بین‌المللی است، تقلیل فهرست کالا‌ها و خدمات مذکور در ثبت بین‌المللی، افزوردن به فهرست مزبور‌، جایگزینی‌هائی در فهرست مزبور)

۱‌- اداره کشور متبوع شخصی که ثبت بین‌المللی به‌نام او انجام شده است نیز کلیه ابطال‌ها‌، لغو‌ها، صرف‌نظر کردن‌ها، انتقال‌ها، و سایر تغییرات انجام شده در ثبت علامت در دفتر ملی را به اطلاع دفتر بین‌المللی خواهد رساند، مشروط بر اینکه تغییرات مزبور بر ثبت بین‌المللی نیز موثر باشند.
۲-دفتر تغییرات مذکور را در دفتر ثبت بین‌المللی وارد کرده بهترتیب به ادارات کشورهای متعاهد اطلاع خواهد داد و آن‌ها را در نشریه خود منتشر خواهد کرد.
۳-‌اگر شخصی که ثبت بین‌المللی به نام او انجام شده است درخواست تقلیل فهرست کالا‌ها یا خدماتی را کند که ثبت مزبور در مورد آن‌ها اعمال می‌شود‌، رویه مشابهی دنبال خواهد شد.
۴-‌عملیات مزبور ممکن است مشمول پرداخت هزینه‌ای شود که در آئین‌نامه تعیین خواهد شد.
۵‌- افزودن بعدی کالا‌ها یا خدمات جدید به فهرست مذکور فقط با تسلیم تقاضانامه جدید، به‌نحو مقرر در ماده ۳‌، امکان‌پذیر خواهد بود.
۶‌- جایگزینی یک کالا یا خدمات به‌جای مورد دیگر‌، باید به‌عنوان افزودن به‌فهرست تلقی شود.
ماده ۹ مکرر- (انتقال علامت بین‌المللی که متضمن در کشور مالک است)
۱‌- در موردی که یک علامت ثبت شده در دفتر بین‌المللی به‌شخصی مستقر در یک کشور متعاهد منتقل می‌شود و این کشور غیر از کشور متبوع شخصی است که ثبت بین‌المللی به‌نام او انجام شده است‌، اداره کشور اخیر انتقال را به‌اطلاع دفتر بین‌المللی خواهد رساند. دفتر بین‌المللی انتقال را ثبت کرده به ادارت دیگر اطلاع خواهد داد و آن را در نشریه خود منتشر خواهد کرد. اگر انتقال قبل از انقضای مدت پنج سال از ثبت بین‌المللی انجام شده باشد، دفتر بین‌المللی موافقت اداره کشور متبوع مالک جدید را تحصیل و در صورت امکان‌، تاریخ و شماره ثبت علامت در کشور مالک جدید را منتشر خواهد کرد.
۲- ‌انتقال یک علامت ثبت شده در دفتر بین‌المللی به نفع شخصی که حق تشکیل پرونده برای یک علامت بین‌المللی را ندارد به-هیچ وجه ثبت نخواهد شد.
۳‌- در موردی که ثبت یک انتقال در دفتر ثبت بین‌المللی امکان پذیر نبوده‌، یا به این دلیل که کشور متبوع مالک جدید از اعلام موافقت خودداری کرده یا به این دلیل که انتقال مذکور به به نفع شخصی انجام شده که حق تقاضای ثبت بین‌المللی را نداشته است، اداره کشور متبوع مالک پیشین از این حق برخوردار خواهد بود که تقاضا کند دفتر بین‌المللی نسبت به ابطال علامت ثبت شده در دفتر خود اقدام نماید.
ماده ۹ ثالث- (واگذاری جزئی علامت بین‌المللی فقط نسبت به کالا‌ها یا خدمات ثبت شده یا فقط برای برخی از کشورهای متعاهد‌، ارجاع به ماده (۶ رابع) کنوانسیون پاریس «واگذاری علامت»).
۱‌- اگر واگذاری جزئی یک علامت بین‌المللی فقط برای کالا‌ها یا خدمات ثبت شده به اطلاع دفتر بین‌المللی رسانده شود‌، دفتر مزبور آن را در دفتر ثبت خود وارد خواهد کرد‌. هر یک از کشورهای متعاهد از این حق برخوردار خواهند بود که از شناسائی اعتبار واگذاری مزبور امتناع کنند‌، مشروط بر اینکه کالا‌ها یا خدمات گنجانده شده در جزئی که به طریق فوق واگذار شده اند‌، مشابه کالا‌ها یا خدماتی باشند که در مورد آن‌ها علامت به نفع واگذار کننده کماکان ثبت شده باقی می‌مانند.
۲‌- دفتر بین‌المللی به‌همین ترتیب واگذاری یک علامت بین‌المللی را که فقط در مورد یک یا چند کشور متعاهد است‌، ثبت خواهد کرد.
۳‌- اگر در موارد فوق‌، تغییری در کشور متبوع مالک حاصل شود‌، اداره کشوری که مالک جدید تابعیت آن را دارد‌، در صورتی که علامت بین‌المللی قبل از انقضای مدت پنج سال از ثبت بین‌المللی منتقل شده باشد‌، موافقت خود را به‌نحو مقرر در ماده (۹ مکرر) اعلام خواهد کرد.
۴‌- مقررات بند‌های پیشین با رعایت ماده (۶ رابع) کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی‌، اعمال خواهند شد.
ماده ۹ رابع (اداره مشترک برای چند کشور متعاهد درخواست چند کشور متعاهد برای اینکه با آن‌ها به عنوان کشوری واحد رفتار شود)
۱‌- اگر چند کشور اتحادیه ویژه توافق کنند که مقررات داخلی خود درباره علائم را یکسان نمایند‌، می‌توانند به اطلاع مدیر‌کل برسانند که:
الف- اداره مشترکی جانشین ادارات ملی هر یک از آن‌ها خواهد شد.
ب- کل قلمرو‌های مربوط به آن‌ها از لحاظ اعمال تمام یا بخشی از مقرراتی که قبل از این ماده ذکر شده اند‌، به عنوان کشوری واحد تلقی خواهد شد.
۲‌- چنین اطلاعیه‌ای تنها پس از گذشت شش ماه از تاریخ ارسال آن توسط مدیر‌کل برای کشورهای متعاهد دیگر نافذ خواهد بود.


ماده ۱۰ - (مجمع اتحادیه ویژه)
۱-
الف- اتحادیه ویژه دارای مجمعی مرکب از کشورهایی که این سند را تصویب کرده یا به آن ملحق شده‌اند خواهد بود.
ب- حکومت هر کشور دارای یک نماینده در مجمع خواهد بود که می‌تواند از یاری نمایندگان علی‌البدل‌، مشاورین و کار‌شناسان بهره‌مند شود.
ج- هزینه‌های هر هیات نمایندگی به‌عهده حکومت منصوب کننده آن خواهد بود، مگر هزینه‌های مسافرت و مدد معاش تنها یک نماینده هر کشور عضو که از صندوق اتحادیه ویژه پرداخت خواهد شد.
۲- الف- مجمع به امور زیر خواهد پرداخت:
یک- انجام کلیه امور راجع به حفظ و توسعه اتحادیه ویژه و اجرای این موافقت‌نامه.
دو- دادن دستوراتی به دفتر بین‌المللی راجع به تدارک فراهمایی‌های بازنگری‌، با توجه مقتضی به اظهارنظرهای آن دسته از کشورهای عضو اتحادیه ویژه که این سند را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده‌اند.
سه- اصلاح مقررات شامل تعیین مبالغ هزینه‌های مذکور در بند ۲ ماده ۸ و سایر هزینه‌های مربوط به ثبت بین‌المللی.
چهار- بررسی و تایید گزارش‌ها و فعالیت‌های مدیرکل راجع به اتحادیه ویژه و دادن تمام دستورات لازم به او درباره موضوعاتی که در محدوده صلاحیت اتحادیه ویژه هستند.
پنج- تصمیم‌گیری در مورد برنامه و تصویب بودجه دوسالانه اتحادیه ویژه و تصویب صورت حساب‌های نهائی آن.
شش- تصویب آئین‌نامه مالی اتحادیه ویژه.
هفت- تشکیل کمیته‌های کار‌شناسان و گروه‌های کاری، که ممکن است برای نیل به اهداف اتحادیه ویژه ضرورت داشته باشد.
هشت- تعیین کشورهای غیر عضو اتحادیه ویژه و سازمان‌های بین‌الدولی و غیر‌دولتی بین‌المللی که به‌عنوان ناظر در جلسات آن پذیرفته می‌شوند.
نه- تصویب اصلاحات مواد ۱۰ تا ۱۳.
ده- اتخاذ هر اقدام مناسب دیگر به‌منظور پیشبرد اهداف اتحادیه ویژه.
یازده- انجام وظایف دیگری که به‌موجب این موافقت‌نامه مقتضی باشد.
۲- ب- مجمع در خصوص اموری که همچنین مورد علاقه سایر اتحادیه‌های تحت مدیریت سازمان هستند، پس از استماع نظر مشورتی‌، «کمیته هماهنگی سازمان» تصمیم‌گیری خواهد نمود.
۳-
الف- هر کشور عضو مجمع دارای یک رای خواهد بود.
ب- حضور نصف کشورهای عضو مجمع برای رسمیت یافتن آن کافی خواهد بود.
ج- قطع نظر از مقررات جزء ب فوق، اگر در هر جلسه مجمع تعداد کشورهای حاضر کمتر از نصف ولی مساوی با یا بیشتر از ثلث کشورهای عضو مجمع باشند‌، مجمع می‌تواند به استثنای تصمیمات راجع به آئین کار خود‌، در سایر موارد تصمیم‌گیری کند.
کلیه تصمیمات مزبور تنها در صورتی نافذ خواهند بود که شرایطی که از این پس مقرر می‌شوند رعایت شده باشند. دفتر بین-المللی تصمیمات مذکور را برای آن دسته از آن‌ها خواهد خواست که ظرف سه ماه از تاریخ ارسال‌، رای مثبت یا منفی یا ممتنع خود را کتباً اعلام کنند. اگر پس از انقضای مدت مزبور‌، تعداد کشورهایی که به طریق فوق رای مثبت یا منفی یا ممتنع خود را اعلام دشته‌اند به‌تعدادی برسند که صرفاً برای دستیابی به حد نصاب در جلسه، کمبود وجود داشته است، تصمیمات مزبور نافذ خواهند بود، مشر. ط بر اینکه در‌‌ همان زمان، اکثریت مورد نیاز هنوز هم با این تعداد حاصل باشد.
د- با رعایت مقررات بند ۲ ماده ۱۳ تصمیم‌گیری‌ها در مجمع بر اساس دو سوم آرای داده شده خواهد بود.
ه- آراء ممتنع به عنوان رای محاسبه نخواهند شد.
و- یک نماینده معرف یک کشور بوده و تنها می‌تواند یک رای به نام آن بدهد.
ز- کشورهای عضو اتحادیه ویژه که عضو مجمع نسیتند به‌عنوان ناظر در جلسات مجمع پذیرفته خواهند شد.
۴-
الف- مجمع به‌دعوت مدیرکل هر دو سال تقویمی یک بار به‌عنوان اجلاس عادی تشکیل جلسه خواهد داد و در و صورتی که شرایط استثنائی وجود نداشته باشد‌، تشکیل جلسه برای‌‌ همان مدت و در‌‌ همان محل مجمع عمومی سازمان خواهد بود.
ب- مجمع به‌درخواست یک چهارم کشورهای عضو مجمع‌، به‌دعوت مدیرکل، اجلاس فوق العاده تشکیل خواهد داد.
ج- دستور کار هر اجلاس را مدیرکل تهیه خواهد کرد.
۵ - مجمع قواعد آئین کار خود را تصویب خواهد کرد.
ماده ۱۱- (دفتر بین‌المللی)
۱-
الف - انجام ثبت بین‌المللی و وظایف مرتبط به آن‌، همچنین سایر تکالیف اداری راجع به اتحادیه ویژه‌، به عهده دفتر بین‌المللی خواهد بود.
ب- دفتر بین‌المللی به‌ویژه جلسات را تدارک خواهد کرد و امور دبیرخانه مجمع و کمیته‌های کار‌شناسان و گروه‌های کاری که ممکن است مجمع تشکیل دهد، به‌عهده خواهد گرفت.
ج- مدیرکل عالیترین مقام اجرائی اتحادیه ویژه و نماینده آن خواهد بود.
۲ – مدیر‌کل و هر مقام اداری که او تعیین می‌کند‌، بدون داشتن حق رای، در تمام جلسات مجمع و کمیته‌های کار‌شناسان یا گروه-های کاری که ممکن است مجمع تشکیل دهد شرکت خواهند کرد. مدیرکل یا مقام اداری که او تعیین می‌کند به اعتبار سمت خود‌، دبیر نهادهای مزبور خواهند بود.


۳-
الف- دفتر بین‌المللی طبق دستورات مجمع، برگزاری فراهمائی‌های بازنگری در مقررات موافقت‌نامه‌، به‌غیر از مواد ۱۰ تا ۱۳ را تدارک خواهد کرد.
ب- دفتر بین‌المللی می‌تواند درباره تدارک فراهمائی‌های بازنگری‌، با سازمان‌های بین‌الدولی و سازمان‌های غیر دولتی بین‌المللی مشورت کند.
ج- مدیرکل و اشخاصی که از سوی او تعیین می‌شوند، بدون داشتن حق رای، در مباحث فراهمائی‌های مزبور شرکت خواهند کرد.
۴- دفتر بین‌المللی سایر وظایف محوله را انجام خواهد داد.
ماده ۱۲- امور مالی
۱ -
الف- اتحادیه ویژه دارای یک بودجه خواهد بود.
ب- بودجه اتحادیه ویژه شامل درآمد‌ها و مخارج خود اتحادیه ویژه‌، کمک‌های آن به بودجه مخارج مشترک اتحادیه‌ها و در صورت امکان‌، مبالغی خواهد بود که در اختیار بودجه فراهمائی سازمان گذاشته می‌شود.
ج- مخارجی که منحصراً قابل انتساب به اتحادیه ویژه نیستند بلکه همچنین به یک یا چند اتحادیه دیگر تحت مدیریت سازمان مربوط می‌شوند‌، باید به‌عنوان مخارج مشترک اتحادیه‌ها در نظر گرفته شوند. سهم اتحادیه ویژه در این مخارج مشترک به‌نسبت منافع اتحادیه ویژه در آن‌ها خواهد بود.
۲ - بودجه اتحادیه ویژه با توجه مقتضی به‌لزوم هماهنگی با بودجه‌های سایر اتحادیه‌های تحت مدیریت سازمان تعیین خواهد شد.
۳- بودجه اتحادیه ویژه از منابع زیر تامین مالی خواهد شد:
یک- هزینه‌های ثبت بین‌المللی و سایر هزینه‌ها و مخارج به‌خاطر سایر خدماتی که دفتر بین‌المللی در ارتباط با اتحادیه ویژه انجام می‌دهد.
دو- فروش یا حق‌الامتیاز انتشارات دفتر بین‌المللی در ارتباط با اتحادیه ویژه.
سه- هدیه‌ها‌، مبالغ انتقالی بر طبق وصیت و مبالغ اهداء شده ازسوی دولت‌ها.
چهار- اجاره هاف منافع و سایر درآمدهای متفرقه.
۴-
الف- مجمع به پیشنهاد مدیر‌کل مبالغ هزینه‌های مذکور در بند ۲ ماده ۸ و سایر هزینه‌های مربوط به‌ثبت بین المللی را تعیین خواهد کرد.
ب- مبالغ هزینه‌های مزبور به‌نحوی تعیین خواهند شد که درآمدهای اتحادیه ویژه از محل هزینه‌های مزبور به غیر از هزینه‌های تبعی و تکمیلی مذکور در جزء‌های ب و ج بند ۲ ماده ۸ و سایر منافع، حداقل برای تامین مخارج دفتر بین‌المللی در ارتباط با اتحادیه ویژه کافی باشند.
ج- اگر قبل از آغاز دوره جدید مالی‌، بودجه به‌تصویب نرسد میزان آن در حد بودجه سال قبل‌، به نحو مقرر در آئین‌نامه مالی خواهد بود.
۵ - با رعایت مقررات جزء الف بند ۴ مبالغ هزینه‌ها و مخارج به خاطر سایر خدماتی که دفتر بین‌المللی در ارتباط با اتحادیه ویژه انجام می‌دهد تعیین خواهد شد و مدیر‌کل آن را به‌اطلاع مجمع خواهد رساند.
۶-
الف- اتحادیه ویژه دارای یک صندوق سرمایه در گردش خواهد بود که با پرداخت جداگانه هر کشور عضو اتحادیه ویژه ایجاد خواهد شد‌. اگر وجوه صندوق کافی نباشد‌، مجمع تصمیم به افزایش آن خواهد گرفت.
ب- مبلغ پرداخت اولیه هر کشور به صندوق مزبور یا مشارکت آن کشور در افزایش مبلغ آن به‌نسبت سهم آن کشور به‌عنوان عضو اتحادیه پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی در بودجه اتحادیه مزبور در سال تاسیس صندوق یا سال اتخاذ تصمیم برای افزایش وجوه آن خواهد بود.
ج- مجمع نسبت و شرایط پرداخت را به‌پیشنهاد مدیر‌کل‌، پس از استماع نظر مشورتی کمیته هماهنگی سازمان، تعیین خواهد کرد.
د- تا زمانی که مجمع اجازه استفاده از صندوق ذخیره اتحادیه ویژه را به‌عنوان صندوق سرمایه در گردش بدهد‌، می‌تواند اعمال قدرت جزء‌های الف، ب و ج فوق را به‌حالت تعلیق درآورد.
۷ -
الف- در موافقت‌نامه مقر منعقده با کشوری که اداره مرکزی سازمان در قلمرو آن مستقر است پیش‌بینی خواهد شد که هرگاه وجوه صندوق سرمایه در گردش کافی نباشد، کشور مزبور پیش پرداخت‌هائی را در اختیار بگذارد‌. مبلغ پیش‌پرداخت‌های مزبور و شرایط در اختیار گذاشتن آنها‌، موضوع توافق‌های جداگانه‌ای در هر مورد بین کشور مزبور و سازمان خواهد بود.
ب- کشور مذکور در جزء الف فوق و سازمان‌، هر یک از این حق برخوردار خواهند بود که تعهد برای در اختیار گذاشتن پیش پرداخت را با صدور اطلاعیه‌ای کتبی لغو کنند. سه سال پس از پایان سالی که در آن اطلاعیه مذکور داده می‌شود، لغو نافذ خواهد گردید.
۸ - یک یا چند کشور عضو اتحادیه ویژه با حسابرسان بیرون از اتحادیه حسابرسی حساب‌ها را به‌نحو مقرر در آئین‌نامه مالی انجام خواهند داد‌. مجمع پس از کسب موافقت (این کشور‌ها یا اشخاص) اقدام به‌تعیین آن‌ها خواهد کرد.
ماده ۱۳- (اصلاح مواد ۱۰ تا ۱۳)
۱-پیشنهادهای مربوط به اصلاح مواد ۱۰، ۱۱، ۱۲ ماده حاضر می‌تواند به‌ابتکار هر کشور عضو مجمع یاب ابتکار مدیرکل باشد. مدیرکل پیشنهادهای مزبور را حداقل شش ماه قبل از بررسی آن‌ها در مجمع برای کشورهای عضو مجمع ارسال خواهد کرد.
۲- اصلاحات مواد مذکور در در بند ۱ فوق به تصویب مجمع خواهد رسید‌. این تصویب نیازمند سه چهارم آرای داده شده خواهد بود‌، مشروط بر اینکه هر‌گونه اصلاح ماده ۱۰ و بند حاضر برمبنای چهار پنجم آرای داده شده باشد.
۳- هر گونه اصلاح مواد مذکور در بند ۱ فوق‌، یک ماه پس از اینکه مدیرکل اطلاعیه‌های کتبی قبولی را که طق روند‌های قانون اساسی کشورهای مربوط صادر می‌شوند‌، از سوی سه چهارم کشورهای عضو مجمع در زمان تصویب اصلاحیه‌، دریافت کرد، لازم‌الاجرا خواهد شد. هر گونه اصلاح این مواد که به نحو مزبور قبول شود، کلیه کشورهای عضو مجمع در زمان لازم‌الاجرا شدن اصلاحیه یا تمام کشورهایی را که بعد از این تاریخ عضو مجمع می‌شوند‌، ملزم خواهد ساخت.
ماده ۱۴- (تصویب و الحاق لازم‌الاجرا شدن، الحاق به‌اسناد پیشین‌، ارجاع به ماده ۲۴ کنوانسیون پاریس قلمرو‌ها)
۱- هر کشور عضو اتحادیه ویژه که این سند را امضاء کرده است، می‌تواند آن را تصویب کند و در صورت عدم امضاء می‌-تواند به آن ملحق شود.
۲-
الف- هر کشور خارج از اتحادیه ویژه که عضو کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی است می‌تواند به این سند ملحق و بدین‌وسیله عضو اتحادیه ویژه شود.
ب- به‌محض اینکه دفتر بین‌المللی مطلع گردد که چنین کشوری به این سند ملحق شده است‌، طبق ماده ۳‌، اطلاعیه مربوط به-مجموع علائمی را که در آن زمان از حمایت بین‌المللی بهره‌مند هستند‌، برای اداره آن کشور ارسال خواهد کرد.
ج- اطلاعیه مزبور برای علائم مذکور‌، به خودی خود منافع ناشی از مقررات گفته شده را در قلمرو آن کشور تضمین خواهد کرد و نقطه آغاز دوره‌ای یکساله خواهد بود که طی آن‌، اداره ذیربط می‌تواند اعلامیه مقرر در ماده ۵ را صادر کند.
د- با وجود این، هر یک از کشورهای مزبور می‌تواند به هنگام الحاق به این سند اعلام کند که به‌استثنای علائم بین‌المللی که قبلاً در آن کشور موضوع ثبت ملی مشابهی بوده‌اند که هنوز اعتبار دارند و به‌محض درخواست طرف‌های ذینفع قابل تایید هستند. اجرای این سند محدود به علائمی خواهد بود که از تاریخ لازم‌الاجرا شدن الحاق به‌ثبت می‌رسند.
ه- اعلامیه مزبور دفتر بین‌المللی را از صدور اطلاعیه مربوط به‌کل علائم، مذکور در فوق‌، معاف خواهد کرد. دفتر بین‌المللی فقط علائمی را اطلاع خواهد داد که در ارتباط با آنها‌، ظرف یک دوره یک ساله از تاریخ الحاق یک کشور جدید‌، درخواستی با مشخصات ویژه‌، برای بهره‌مندی از استثنای مذکور در جزء (د) فوق دریافت کرده باشد.
و- دفتر بین‌المللی اطلاعیه مربوط به‌مجموع علائم را برای کشورهایی ارسال نخواهد کرد که هنگام الحاق به این سند‌، اعلام کنند که می‌خواهند از حق مقرر در ماده (۳ مکرر) بهره‌مند شوند. کشورهای مزبور همچنین می‌توانند در‌‌ همان زمان اعلام کنند که اجزای این سند، محدود به‌علائمی خواهد بود که از تاریخ لازم‌الاجرا شدن الحاق‌، به‌ثبت می‌رسند. با وجود این، محدودیت مزبور موثر بر آن دسته از علائم بین‌المللی نخواهد بود که قبلاً موضوع ثبت ملی مشابهی در کشورهای مزبور بوده‌اند و می‌توانند مشمول درخواست گسترش حمایت باشند که انجام و اطلاع آن‌ها طبق ماده (۳ ثالث) و جزء ج بند ۲ ماده ۸ صورت می‌گیرد.
ز- ثبت علائمی که مشمول یکی از اطلاعیه‌های مقرر در این بند بوده‌اند جانشین ثبت‌هائی تلقی می‌شود که به‌طور مستقیم در کشور متعاهد جدید، قبل از تاریخ لازم‌الاجرا شدن الحاق‌، انجام شده‌اند.
۳- اسناد تصویب و الحاق به‌ مدیر‌کل سپرده خواهند شد.
۴-
الف- در ارتباط با اولین پنج کشوری که اسناد تصویب یا الحاق خود را به مدیر‌کل می‌سپارند‌، این سند سه ماه پس از سپردن پنجمین سند، لازم‌الاجرا خواهد بود.
ب- در ارتباط با اولین با هر کشور دیگری‌، این سند سه ماه پس از تاریخ اعلام تصویب یا الحاق به مدیر‌کل‌، لازم‌الاجرا خواهد شد، مگر اینکه در سند تصویب یا الحاق تاریخ موخری درج شده باشد. در مورد اخیر‌، این سند در ارتباط با آن کشور‌، در تاریخی که به‌نحو فوق ذکر شده است ‌ لازم‌الاجرا خواهد بود.
۵ - تصویب یا الحاق به‌صورت خودکار متضمن قبول تمام قیود سند و بهره‌مندی از اتمام مزایای آن است.
۶- پس از لازم‌الاجرا شدن این سند، هر کشوری تنها در پیوند با تصویب این سند یا الحاق به آن می‌تواند به سند نیس مورخ ۲۵ خرداد ۱۳۳۶‌- ۱۵ ژوئن ۱۹۵۷ ملحق شود. الحاق به سندهای پیش از سند نیس‌، حتی در پیوند با تصویب این سند یا الحاق به آن‌، مجاز نخواهد بود.
۷- مقررات ماده ۲۴ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی‌، نسبت به این موافقت‌نامه اعمال خواهد شد.
ماده ۱۵- (لغو)
۱- این موافقت‌نامه بدون محدودیت زمانی معتبر خواهد بود.
۲ - هر کشوری می‌تواند با صدور اطلاعیه‌ای خطاب به مدیر‌کل، این سند را لغو کند. این اقدام شامل لغو تمام سندهای پیشین نیز خواهد شد و فقط موثر بر کشوری خواهد بود که آن را انجام می‌دهد. این موافقت‌نامه برای تمام کشورهای دیگر عضو اتحادیه ویژه‌، کماکان به‌طور کامل مجری و معتبر خواهد بود.
۳- لغو این سند، یک سال پس از تاریخ دریافت اطلاعیه توسط مدیرکل‌، اعتبار قانونی خواهد یافت.
۴- هیچ کشوری حق لغو مقرر در این ماده را پیش از انقضای پنج سال از تاریخی که کشور مزبور به‌عضویت اتحادیه ویژه در می‌آید‌، اعمال نخواهد کرد.
۵- علائم بین‌المللی که تا تاریخ نافذ شدن لغو ثبت گردیده و ظرف یک سال مقرر در ماده ۵ رد نشده‌اند‌، طی مدت حمایت بین-المللی‌، از‌‌ همان حمایتی برخوردار خواهند بود که اگر به‌طور مستقیم در کشور لغو کننده به ثبت می‌رسیدند، وجود می‌داشت.
ماده ۱۶ - (اجرای اسناد پیشین)
۱-
الف- از لحاظ روابط میان کشورهای عضو اتحادیه ویژه که این سند را تصویب کرده یا به آن ملحق شده‌اند‌، این سند از تاریخ لازم‌الاجرا شدن برای این کشورها‌، جانشین موافقت‌نامه مادرید مورخ ۱۲۷۰ (۱۸۹۱) و دیگر متن‌های آن می‌شود که پیش از انعقاد این سند وجود داشتند.
ب- با وجود این‌، هر کشور عضو اتحادیه ویژه که این سند را تصویب کرده یا به آن ملحق شده است، از لحاظ روابط خود با کشورهایی که این سند را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده‌اند ملتزم به متون پیشینی خواهد ماند که طبق بند ۴ ماده ۱۲ سند نیس مورخ ۲۵خرداد ۱۳۳۶ (۱۵ ژوئن ۱۹۵۷‌) آن‌ها را قبلاً لغو نکرده است.
۲ - کشورهای خرج از اتحادیه ویژه که طرف این سند می‌گردند‌، آن را از طریق اداره ملی هر کشور عضو اتحادیه ویژه که طرف این سند نیست‌، در مورد ثبت‌های بین‌المللی انجام شده در دفتر بین‌المللی اعمال خواهند کرد‌، مشروط بر اینکه ثبت‌های مزبور در ارتباط با آن کشور‌ها، الزامات این سند را برآورده سازند. در مورد ثبت‌های بین‌المللی انجام شده در دفتر بین‌المللی از طریق ادارات ملی کشورهای مذکور که خارج از اتحادیه ویژه هستند و طرف این سند می‌شوند، کشورهای مزبور این امر را مورد شناسائی قرار می‌دهند که کشور پیش گفته عضو اتحادیه ویژه‌، می‌تواند رعایت الزامات آخرین سندی را که طرف آن است‌، درخواست کند.
ماده ۱۷- (امضاء‌، زبان‌ها، وظایف نگهدارنده سند)
 ۱-
الف- این سند در نسخه‌ای واحد به‌زبان فرانسه امضاء و نزد دولت سوئد سپرده خواهد شد. مدیر‌کل متون رسمی را پس از مشاوره با حکومت‌های ذیعلاقه‌، به زبان‌های دیگری که ممکن است مجمع تعیین کند، تهیه خواهد کرد.
۲ - این سند تا تاریخ ۲۳ دی ۱۳۴۶ (۱۳ ژانویه ۱۹۶۸) در استکهلم برای امضاء مفتوح باقی خواهد ماند.
۳ – مدیر‌کل دو نسخه از متن امضاء شده این سند را که دولت سوئد تصدیق کرده است برای حکومت‌های تمام کشورهای عضو اتحادیه ویژه در صورت درخواست‌، برای حکومت هر کشور دیگری ارسال خواهد کرد.
۴ - مدیرکل این سند را در دبیرخانه سازمان ملل متحد به‌ثبت خواهد رساند.
۵- مدیرکل مراتب امضاء‌، سپردن اسناد، تصویب یا الحاق و هر اعلامیه گنجانده شده در اسناد مزبور، لازم‌الاجرا شدن هر مقرره این سند‌، اطلاعیه‌های لغو و اطلاعیه‌های منطبق با مواد (۳ ثالث) ‌، (۹ رابع) (۱۳) بند ۷ ماده ۱۴ و بند ۲ ماده ۱۵ را به اطلاع حکومت‌های تمام کشورهای عضو اتحادیه ویژه خواهد رساند.
ماده ۱۸- (مقررات انتقالی)
۱- تا زمانی که اولین مدیرکل عهده‌دار این سمت شود، ارجاعات این سند به دفتر بین‌المللی سازمان یا مدیرکل‌، بهترتیب به‌عنوان ارجاع به اداره اتحادیه تشکیل شده توسط کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی یا مدیر آن تلقی خواهد شد.
۲- کشورهای عضو اتحادیه ویژه که این سند را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده‌اند در صورت تمایل می‌توانند تا پنج سال پس از لازم الاجرا شدن کنوانسیون تاسیس سازمان، حقوق مقرر در مواد ۱۰ تا ۱۳ این سند را به نحوی اعمال کنند که گوئی ملتزم به مواد مزبور هستند. هر کشوری که مایل به اعمال حقوق مزبور باشد باید اطلاعیه‌ای کتبی در این باره به مدیر کل بدهد. این اطلاعیه از تاریخ وصول آن اعتبار قانونی خواهد یافت. کشورهای مزبور تا انقضای دوره مذکور، عضو مجمع تلقی خواهند شد.

تگ ها : كنوانسيون ها و مقررات خارجی